تبلیغات
ایران جهانی در یک مرز - مطالب Saeed.R
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

آب خزر 120 سانتی‌متر بالا می‌آید

دمای هوا در مناطق جنوبی خزر طی 5دهه اخیر افزایش یافته که این نشان از بروز پدیده تغییر اقلیم در اطراف این پهناب دارد.

 

دکتر حمید غفارزاده، مشاور برنامه محیط‌زیست خزر (CEP) با اعلام این خبر، حوزه آبخیز ولگا را تامین‌کننده آب خزر دانست و افزود: در حال حاضر به‌دلیل گرمایش زمین و ذوب شدن آب یخ‌های قطب، پیش‌بینی می‌شود طی 10 سال آینده آب خزر 120 سانتی‌متر بالا بیاید که در این صورت، تالاب انزلی و غازیان تبدیل به جزیره خواهند شد.

وی به وضعیت ناگوار آبزیان در خزر اشاره کرد و گفت: براساس سرشماری‌های انجام شده در سال 1930 جمعیت فک‌های خزر بالغ بر 450 هزار بوده درحالی‌که سرشماری سال 2009 نشان می‌دهد جمعیت این گونه نادر آبزی 80‌درصد کاهش یافته و به کمتر از 100‌هزار رسیده است. به گفته وی، سازمان ملل تا‌کنون طی 3مرحله با کمک‌های مالی از خزر حمایت کرده که آخرین آن، اجرای پروژه‌ای با 6‌میلیون‌دلار اعتبار بود که هم‌اکنون در آستانه در حال اجراست اما از آنجایی که درآمد سرانه هر 5‌کشور حاشیه خزر در سطح مطلوبی است، بعید است که دیگر سازمان ملل متحد، بودجه‌ای به خزر اختصاص دهد.

غفارزاده، رژیم حقوقی خزر را یکی از چالش‌های جدی این دریا عنوان کرد و گفت: ضعف رژیم حقوقی سبب بی‌توجهی مردم حاشیه خزر به محیط‌زیست شده که نتیجه آن برداشت بی‌رویه ماهیان خاویاری و کاهش ماهیان کیلکاست تا جایی که اگر روند موجود ادامه یابد تا 10 سال آینده نسل ماهیان خاویاری در خزر منقرض می‌شود. همچنین دکتر حسن محمدی، هماهنگ‌کننده سازمان منطقه‌ای راپمی هم در جمع خبرنگاران، به عوامل تهدید‌کننده دریای عمان و خلیج‌فارس اشاره کرد و گفت: 8 درصد مرجان‌های جهان در خلیج‌فارس و دریای عمان قرار دارد، این درحالی است که 97 درصد این مرجان‌ها به‌دلیل خشکاندن آب‌های ساحلی و ساخت وساز در دریا و نیز ورود انواع آلاینده‌ها در معرض نابودی قرار دارند.

وی گرمایش زمین را یکی از تهدیدات جدی حیات مرجان‌ها عنوان کرد و گفت: از سال 1996 که پدیده گرم شدن دریاها بروز کرد خسارات فراوانی به زیستبوم‌های دریایی در سراسر جهان وارد شده است. علاوه براین، ورود گرد و خاک به دریاها از دیگر عوامل تهدید‌کننده آبزیان است. به گفته وی، هر‌ساله در ماه جولای بیش از هزار تن خاک در هر کیلومتر مربع وارد خلیج‌فارس و دریای عمان می‌شود.

نماینده راپمی افزود: خشکاندن دریا از دیگر تهدیداتی است که همچون طاعون دامنگیر خلیج‌فارس و دریای عمان شده است. این شیوه عملکرد ناشی از آن است که 12 مایل از نوار ساحلی که اصطلاحا به آن «دریای سرزمین» اطلاق می‌شود جزو خاک کشورها محسوب می‌شود به‌طوری که هیچ شناوری نمی‌تواند بدون مجوز کشور مورد نظر از این آب‌ها عبور کند، بر همین اساس کشورها این بخش را جزو خاک خودشان می‌دانند و با سوءاستفاده ازاین موقعیت در این بخش‌ها ساخت وساز می‌کنند تا آنجا که در مواردی حدود 25‌کیلومتر در دریا پیشروی کرده و با خشکاندن این مناطق، دست به ساخت‌وساز زده‌اند.



نوشته شده توسط :Saeed.R
دوشنبه 24 مرداد 1390-08:24 ق.ظ
نظرات() 

آشنایی با پارک ملی

پارک ملی به محدوده‌ای از منابع طبیعی یک کشور اعم از جنگل، مرتع، بیشه‌های طبیعی، اراضی جنگلی، دشت و آب و کوهستان گفته می‌شود که نمایانگر نمونه‌های برجسته‌ای از مظاهر طبیعی آن کشور است

همه کشورها، این مناطق را به منظور حفظ دائمی وضع زندگی و طبیعی آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنی‌ها در شرایط کاملاً طبیعی تحت حفاظت قرار می‌دهند.

پارک‌های ملی، چیزی فرا تر از هر بنای یادبود و ساختمان، بیش از سرزمین‌ها و کوه‌ها، جنگل‌ها، دریاچه‌ها و شگفتی‌های زمین شناختی، هستند. آنها معرف بخشی از روح یک کشور به حساب می‌آیند.

دسن


دسن

پارک‌های ملی، علاوه بر ارزش علمی خود در حفظ گنجینه‌های زمین شناختی و زیست شناختی چند گونه، دارای معانی عمیق معنوی و فرهنگی هم برای مردم یک کشور هستند.


پارک‌های ملی به عنوان الگوهایی از تنوع زیستی هر ناحیه می‌باشند که در دیگر مناطق دستخوش تغییر و یا نابودی گشته‌اند.

محیط زیست

اینگونه مناطق به عنوان ماًمنی مطمئن جهت زیست بسیاری از گونه‌های وحشی است. در واقع پارک‌های ملی مانند جزایری هستند که در بستر طبیعت حرکت‌های زیستی در آنها به طور طبیعی جریان داشته و سرمایه‌های ژنتیکی انسان و تنوع آنها به طور مطلوب در آنها حفظ می‌شود.

این پارک‌ها جدا از ارزش‌های اخلاقی حفظ تنوع زیستی و ژنتیکی، پشتوانه‌ای بسیار مطمئن جهت پیشرفت و توسعه به شمار می‌آیند.

در میان مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان محیط زیست که شامل پارک ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاه‌های حیات وحش و مناطق حفاظت شده است، پارک‌های ملی از بیشترین حفاظت برخوردار هستند.

در کشورمان ایران نیز پارک‌های ملی دارای ارزش و اهمیت فراوانی هستند. 23 پارک ملی در پهنه کشورمان وجود دارد که در مجله حاضر به معرفی آنها پرداخته‌ایم.



نوشته شده توسط :Saeed.R
دوشنبه 24 مرداد 1390-08:12 ق.ظ
نظرات() 

آشنایی با پارک ملی بمو - فارس

پارک ملی بمو از جمله پارک‌های ملی کشورمان است و در استان فارس قرار دارد

این پارک در شمال شهر شیراز، به مساحت تقریبی 40 هزار متر مربع قرار گرفته و نام آن از کوه بمو که در مجاورت آن قرار دارد، گرفته شده است.

این پارک پوشش گیاهی خاصی دارد و حیوانات نادری هم در آن زندگی می‌‏کنند. در پارک بمو حیواناتی مانند آهو، قوچ، بز و میش، روباه، کبک و تیهو و انواع گربه‌‌سانان زندگی می‌‏کنند.

تنوع گونه‏‌های جانوری باعث شده شکارچی‏‌ها به طور غیرقانونی وارد بمو شوند و به شکار حیوانات بپردازند.

آسمان بمو هیچگاه خالی از پرندگان نیست، ۵۵ نوع پرنده در این پارک آمارگیری شده که ۲۶ گونه بومی منطقه است که سراسر سال در این منطقه دیده می‌شوند. از جمله عقاب طلایی، هما، کرکس، دال، کبک، تیهو، کوکر سفید، سینه سیاه و ... .

مأموران محافظت از پارک شبانه ‏روز مراقب هستند که این اتفاق نیفتد و از تعداد حیوانات منطقه کم نشود؛ به ویژه که تعداد آهوها در بمو از ۱۵۰ رأس در سال 1389 به ۲۱۵ رأس افزایش پیدا کرده است؛ خبر بسیار خوبی که باعث شادمانی دوستداران محیط‌ ‏زیست و حیوانات شده است.

پارک ملی بمو

در پارک ملی بمو چشمه‌های فراوانی با پراکندگی مناسب روان است از آب برخی از چشمه‌ها در گذشته در کشاورزی استفاده می‌شده است.

میزان بارندگی این منطقه حدود ۴۰۰ میلی متر و زمستان‌ها این نواحی تا حدی سرد و معدل حرارت حداقل در قسمتی از سال از سه درجه کمتر است و تابستان درجه گرمایش به ۳۴ درجه می‌رسد.

بهار پارک بمو از اواخر زمستان اغاز و گل‌ها و گیاهان آن از جمله گل‌های اشک یا لاله واژگون گلسنگ‌های صخره چسب زرد و پامچال در آن پدیدار می‌شود.



نوشته شده توسط :Saeed.R
جمعه 21 مرداد 1390-03:34 ب.ظ
نظرات() 

آشنایی با پارک ملی

پارک ملی به محدوده‌ای از منابع طبیعی یک کشور اعم از جنگل، مرتع، بیشه‌های طبیعی، اراضی جنگلی، دشت و آب و کوهستان گفته می‌شود که نمایانگر نمونه‌های برجسته‌ای از مظاهر طبیعی آن کشور است

همه کشورها، این مناطق را به منظور حفظ دائمی وضع زندگی و طبیعی آن و همچنین ایجاد محیط مناسب برای تکثیر و پرورش جانوران وحشی و رشد رستنی‌ها در شرایط کاملاً طبیعی تحت حفاظت قرار می‌دهند.

پارک‌های ملی، چیزی فرا تر از هر بنای یادبود و ساختمان، بیش از سرزمین‌ها و کوه‌ها، جنگل‌ها، دریاچه‌ها و شگفتی‌های زمین شناختی، هستند. آنها معرف بخشی از روح یک کشور به حساب می‌آیند.

دسن

پرونده‌ها:

more  پارک ملی لار، نگین بی‌محافظآلودگی هوا و محیط‌زیست، تهدیدگران پارک ملی / پارک ملی؟ شوخی‌نکنید / پارک‌های ملی و قوانین حاکم بر آنها / آسیب شناسی تخریب یک پارک ملی / ارسباران بیستمین پارک ملی کشور

دسن

پارک‌های ملی، علاوه بر ارزش علمی خود در حفظ گنجینه‌های زمین شناختی و زیست شناختی چند گونه، دارای معانی عمیق معنوی و فرهنگی هم برای مردم یک کشور هستند.

ایالات متحده آمریکا، اولین کشور و آغازگر طرح و برنامه برای حفظ طبیعت و تاسیس پارک‌های ملی است.

پارک‌های ملی به عنوان الگوهایی از تنوع زیستی هر ناحیه می‌باشند که در دیگر مناطق دستخوش تغییر و یا نابودی گشته‌اند.

محیط زیست

اینگونه مناطق به عنوان ماًمنی مطمئن جهت زیست بسیاری از گونه‌های وحشی است. در واقع پارک‌های ملی مانند جزایری هستند که در بستر طبیعت حرکت‌های زیستی در آنها به طور طبیعی جریان داشته و سرمایه‌های ژنتیکی انسان و تنوع آنها به طور مطلوب در آنها حفظ می‌شود.

این پارک‌ها جدا از ارزش‌های اخلاقی حفظ تنوع زیستی و ژنتیکی، پشتوانه‌ای بسیار مطمئن جهت پیشرفت و توسعه به شمار می‌آیند.

در میان مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان محیط زیست که شامل پارک ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاه‌های حیات وحش و مناطق حفاظت شده است، پارک‌های ملی از بیشترین حفاظت برخوردار هستند.

در کشورمان ایران نیز پارک‌های ملی دارای ارزش و اهمیت فراوانی هستند. 23 پارک ملی در پهنه کشورمان وجود دارد که در مجله حاضر به معرفی آنها پرداخته‌ایم.



نوشته شده توسط :Saeed.R
جمعه 21 مرداد 1390-03:33 ب.ظ
نظرات() 

;)

......

نوشته شده توسط :Saeed.R
پنجشنبه 20 مرداد 1390-11:28 ق.ظ
نظرات() 

اسکی و موج سواری در کویر

کویرگردی طرفداران زیادی پیدا کرده و تورهای زیادی به جای مناطق پر دار و درخت و خوش آب و علف راه کویر را در پیش گرفته‌اند. بیشتر این تورهای کویرگردی هم مقصدشان یا مرنجاب است و یا مصر. اما الآن وقتش رسیده که شما با یک منطقه زیبای کویری دیگر آشنا بشوید: جندق.


 

 

كویر مركزی ایران، استان اصفهان، حوالی خور و بیابانک؛ اگر پایتان به این منطقه باز شد سری به جندق بزنید. به عبارت سخت‌تر، جندق در حوزه استحفاظی استان اصفهان قرار دارد یعنی؛ در فاصله 350 كیلومتری شمال شرقی اصفهان. برای یک کویرگردی جانانه و برای آن که ستاره‌ها را از نزدیک‌ترین فاصله ببینید و لمس کنید، می‌توانید یکی از این دو مسیر را برای رسیدن به جندق انتخاب کنید: مسیر اول از سمت شاهرود است؛ حدود 50 كیلومتر بعد از مصر به جندق می‌‌رسید. مسیر بعدی هم از طرف نائین است.

اسکی و موج سواری در کویر

دریانوردی در دل صحرا

اگر کیش و قشم و... از جاذبه‌های ورزشی مثل جت اسکی، غواصی و قایق رانی برخوردار هستند در جندق هم می‌توانید اسكیتان را همراه ببرید و اسکی روی ماسه را تجربه کنید یا این که سوار بر کشتی صحرا، شتر، از امواج مهیب ماسه و تپه‌های مرتفع شنی عبور کنید.

ضمناً کسی نگوید که در این کویر برهوت پرنده هم پر نمی‌زند! كل و بز، روباه معمولی و روباه شنی، گرگ، عقاب قوچ و میش، خرگوش، قمری، كبك و تیهو و باقرقره، و البته پلنگ و یوزپلنگ ساکنان خجالتی این منطقه هستند که از دست گردشگران گریزانند و البته همین جانوران باعث علاقه‌مندی گروه دیگری از گردشگران - شما بخوانید شکارچیان- به جندق شده است.

اسکی و موج سواری در کویر

جندق هم شد اسم؟!

اگر به سفری رفته‌اید که درباره دلیل نام‌گذاری آن شهر چیزی نمی‌دانید خجالت نکشید. با پرسیدن وجه تسمیه شهرها اطلاعات فرهنگی، جغرافیایی و تاریخی زیادی نصیبتان می‌شود که نمی‌شود به این راحتی از خیرش گذشت. درباره جندق هم همین قاعده حکم می‌کند. پس بد نیست بدانید که جندق به خاطر خصوصیات جغرافیایی‌اش به این اسم نام‌گذاری شده است؛ جندق یعنی "حاشیه كویر و زمین صاف".  بارش كمتر از 100میلی‌ متر در سال جندق را به یک منطقه کویری تمام عیار تبدیل کرده ؛ اما به ‌رغم بارندگی کم، جندق از محصولات كشاورزی بی بهره نیست. زراعت و کشت گندم و جو در این منطقه رواج دارد و عجیب‌تر این که گفته می‌شود زعفران جندق مرغوب‌ترین زعفران دنیا است، با این حال حجم پایین تولید زعفران در جندق باعث شده که قدر این طلای زرد بیشتر دانسته شود.

اسکی و موج سواری در کویر

ضمناً اگر به جندق رفتید و به پوشش گیاهی منطقه برخورد کردید تعجب نکنید؛ تاق، گز، روناس، اشنو، بادام كوهی، خارشتر، مارچوبه، شیرین بیان و... پوشش گیاهی این منطقه را تشکیل می‌دهد هر چند این منطقه مثل هر کویر دیگری بخش‌هایی کاملاً خشک و لم‌یزرع دارد که از زیبایی بی نظیری برخوردار است. وقتی طوفان امواج شن را به حركت در می‌آورد، تپه‌های شنی و حجم‌های زیبایی می‌‌سازد که کویرگردان بسیاری مشتاق دیدنش هستند.

اسکی و موج سواری در کویر

 

اسکی و موج سواری در کویر


نوشته شده توسط :Saeed.R
شنبه 18 تیر 1390-09:48 ب.ظ
نظرات() 

ساده مثل کویر

دکتر کردوانی

پر از تجربه بود،پر از سادگی،پر از صداقت.خطوط خمود صورتش ما را بی اختیار یاد خطوطی می انداخت که دست طبیعت آن را بر صورت کویر در سالیان دراز نقاشی کرده است.جایی که در آن زاده شده بود،با آن بزرگ شده بود و با عشق به آن زنده بود و زندگی می کرد و به آوازه ی نام کویر شهره ی آفاق شده بود. میهمان خانه ی پروفسور کردوانی ، چهره ماندگار علمی کشور و پدر کویر شناسی ایران ، شدیم و با کلام دلنشین شان همراه.

 

تبیان:ریشه ی علاقمندی شما به کویر از کجا شروع شد که هم عمر خود را در آن صرف کرده اید و هم به خاطر تحقیقات تان در این حوزه شهرت جهانی دارید؟

من در روستایی زندگی می کردم و بزرگ شدم که دقیقاً در مجاور کویر است. اصلاً گرمسار کنار کویر است. همان کویر مرکزی بزرگ ایران، در گذشته ها مبنای و محورزندگی مردم فقط بر کشاورزی و دامداری بود،بی تردید زمین محور کشاورزی و دامداری به شمار می رود.

اجازه بدهید بگویم کویر چگونه جایی است؟کویر به زمینی گفته می شود که تمرکز نمک در آن به حدی است که قابل رویش برای گیاهان زراعتی نیست.

به همین دلیل آن را کرت بندی می کردند و کارگر استخدام می کردند تا نمک زمین را بشورند تا زمین مناسب کشت را استحصال کنند. پدر من به این دلیل که در آن منطقه زمین های زیادی  داشت این کار را مدام انجام می داد و چهار رشته قنات هم در این منطقه حفر کردند.

 پس از کلی نامه نگاری که در آن قید شده بود که قصد من مطالعه بر روی خاک کویر برای اهداف ملی است وسرانجام موافقت شد که این خاک به دانشگاه محل تحصیل من در آلمان منتقل شود

 من درشش سالگی درروستایمان به مکتب رفتم و سواد خواندن و نوشتن آموختم و به همراه پدرم با به کویر می رفتم و کرت بندی ها را به دقت نگاه می کردم و به او کمک می کردم.

در ابتدا قراربود برای ادامه ی تحصیلات در رشته ی پزشکی به آمریکا بروم اما پدرم فوت کرد و من چون فرزند ذکور بزرگ تر بودم مجبورشدم بمانم و به خاطر پیگیری املاک پدر ماندم و افراد خانواده را سرپرستی کنم. پس از هشت سال تصمیم گرفتم به آلمان بروم برای ادامه ی تحصیلات به آلمان سفر کردم و تحصیلات خود را در رشته ی عمران کشاورزی آغاز کردم. پدرم به روش سنتی کویر را آباد کرده بود و من می خواستم به روش علمی این کار را ادامه بدهم

دکتر کردوانی

 تبیان: این جریان انتقال یک تن خاک به محل تحصیل شما چه بود؟ این موضوع در زمان خودش خیلی جنجالی شد که چرا یک دانشجوی دکترای مشغول به تحصیل در آلمان می خواهد یک تن خاک کویر را به دانشگاه خود ببرد؟

برای گرفتن دکترای این رشته گفتم که یک تن خاک از ایران برای من بیاورند که  جالب است بدانید که قبض های حمل آن محموله همین الان موجود است.

خاک مملکت مثل ناموس است و کشورها نمی گذارند خاکشان را خارج کنند مثل طلا که نمی شود به این راحتی از کشوری خارج شود. آقای علی قلی اردلان سفیر وقت ایران در آلمان بود پس از کلی نامه نگاری که در آن قید شده بود که قصد من مطالعه بر روی خاک کویر برای اهداف ملی است وسرانجام موافقت شد که این خاک به دانشگاه محل تحصیل من در آلمان منتقل شود.

 تعداد 9 گونی خاک به وزن 750 کیلوگرم بالاخره منتقل شد 1195 تومان هم در سال 1342 کرایه اش شد از ایران تا آلمان.

از ایران تا ترکیه با تی بی تی ارسال کردند و از ترکیه به آلمان بوسیله ی قطار جابجا شد تا به شهر بن رسید .من به پروفسور که استاد دانشگاه بود خبر دارم و او هم یک ماشین در اختیار ما گذاشت و ما رفتیم تا خاک ایران را بیاوریم به دانشگاه محل تدریس من در آلمان.

من وقتی گونی خاک ها را دیدم بغل کردم و بوسیدم و گریه  کردم. آلمانی ها که این صحنه ها را می دیدند گمان می کردند که من دیوانه ام و از راننده موضوع را جویا می شدند، من در حالی که اشک هایم را پاک می کردم به آنها می گفتم این خاک وطن من است

من وقتی گونی خاک ها را دیدم بغل کردم و بوسیدم و گریه  کردم. آلمانی ها که این صحنه ها را می دیدند گمان می کردند که من دیوانه ام و از راننده موضوع را جویا می شدند، من در حالی که اشک هایم را پاک می کردم به آنها می گفتم این خاک وطن من است و من دلم برای خاک وطنم تنگ شده است.

این خاک ها خیلی شور بود و من اقدام به شستشوی آنها کردم. یادم می آید 17 لگن بزرگ از دانشگاه گرفتم و درهرلگن خاک ها را می ریختم و آنها را ازآب پرمی کردم و به هم می زدم پس ازآن صاف می کردم و نهایتاً ازاین خاک که استحصال شده بود را در گلدان های هفت کیلویی ریختم تا اثرانواع کودها را بر این خاک بررسی کنم. عنوان دکترای من در این خصوص بود که کود مناسب برای این خاک را مشخص کنم. در پاییز مثل کشاورزان آنها را کشت دادم و با آب مقطر آنها را آبیاری می کردم. به این خاطر که آب خودش املاحی دارد که آزمایش را امکان داشت از کنترل خارج کند من روزانه  مقدار زیادی آب مقطر درست می کردم و این گلدان ها را آبیاری می کردم.

دکتر کردوانی

در تابستان گندم به دست آمد و آنها را برداشت کردم و در کل این آزمایش ها از مراحل مختلف آن عکس می گرفتم. سال بعد هم همین کار را کردم و اما این بار کلم کاشتم.

بهترین کود و بدترین آنها طی این دوره ی آزمایش مشخص شد. شاید باورکردنی نباشد اما این آزمایش ها حدوداً 2 سال طول کشید و شاید اغراق نباشد که 11 هزار آزمایش شیمی انجام شد.

 

 

تبیان: شما در مورد بحث بیابان زدایی یک سری نظریاتی دارید که خیلی در جای خودش سر و صدا کرده است و بعضاً مخالفینی هم دارید در این خصوص توضیح دهید؟

اولاً بین کویر و بیابان کاملاً تفاوت بنیادی وجود دارد متاسفانه این غلط مصطلح پایش به سمینارها و همایش های ما هم باز شده است. در یکی از این سمینارها که اخیراً هم برگزار شده بود در روز جهانی بیابان زدایی سخنران می گفت که کویر دارد پیشروی می کند کویر با بیابان به لحاظ علمی تفاوتش، مثل تفاوت بین شب و روز است هیچ شباهتی به هم ندارند نه گیاهش، نه خاکش و نه اقلیمش.

بین کویر و بیابان کاملاً تفاوت بنیادی وجود دارد متاسفانه این غلط مصطلح پایش به سمینارها و همایش های ما هم باز شده است

تبیان: تفاوت این دو را می فرمایید؟یعنی از نظرعلمی چه تفاوتی بین بیابان و کویر است؟

بله کویر و بیابان هر دو اقلیم مربوط به مناطق خشک هستند. مناطق خشک به مناطقی گفته می شود که میزان بارشش از تبخیر و تعرق آن کمتر باشد. بیابان همان است که عرب ها در اصطلاح به آن صحرا می گویند.

منطقه ی وسیعی که گیاه نداشته باشد یا بهتر بگویم منطقه وسیعی که فاقد آب و گیاه است.

خشک ترین نقاط  کره ی زمین بیابان ها هستند. همان طور که بیابان لوت خشک ترین نقطه در ایران است که بارندگی در آن از 50 میلی متر هم کمتر است . من خودم 5 سال در بیابان لوت کار تحقیقاتی می کردم و اصلاً در این دوره باران نیامد. یک نکته ی جالب هم بگویم اینکه بیابانی هست به نام آتاکاما در آمریکای جنوبی در کشور شیلی که 29 سال در آن باران نباریده بود.

یک چنین منطقه ای با این چنین ویژگی هایی گیاه ندارد و به طبع آن ماسه های روان دارد.

بنابراین منطقه ای که بارندگی ندارد از لحاظ آب و پوشش گیاهی فقیر است را بیابان می گویند کویر لوت ما از نظر آب چند تا چشمه بیشتر ندارد.

 اما در کویر تمرکز نمک به قدری است که گیاهان زراعتی اصلاً نمی توانند عمل بیایند، حتی پسته و خرما.

 بعضی وقت ها می گویند که این گیاهان در کویر رویش می کنند این طوری نیست در کویر به دلیل تمرکز فراوان نمک امکان رویش گیاه نیست این موارد در خاک شور بارور شده اند- قطعاً کویر نبوده است. وقتی غلظت نمک از 3% بیشتر باشد هیچ گیاهی امکان رویش در این اقلیم را ندارد.

ما درایران فقط بیابان لوت را داریم. اما کویر زیاد داریم. تعجب نکنید مثلاً کویر جنوب مرند در تبریز،بله ما در اطراف تبریز کویر داریم که اصطلاحاً می گویند گرم تپه یا مثال دیگر کویراراک که 300 تا 350 میلی متربارندگی دارد ودر حاشیه آن حتی زراعت دیم هم صورت می گیرد.

دکتر کردوانی
  جالب است بدانید یا کویر مرکزی ایران نه تنها بزرگ ترین کویر ایران است بلکه، بزرگ ترین کویر یا نمکزار دنیاست. بعد از کویر مرکزی ایران کویری در کشوربولیوی هست.  مثلا یزد یک منطقه ی بیابانی است اما ده تا کویردارد. مثل کویر ابرقو در صورتی که همه می گویند یزد منطقه ی کویری است و حتی لاستیک و فرش با نام کویرهم در این منطقه تولید می کنند. بیابان با کویر فرق دارد واقلیم شان هم با هم فرق دارد. درست است که هر دو منطقه ی خشک هستند اما حتی گیاهان این دو منطقه هم با هم فرق می کنند. در کویرما گیاهان مقاوم به شوری داریم اما در بیابان اصلاً گیاهی نداریم و یا اگر گیاهانی  معدودی در صورت وجود آب رشد کنند تنها گونه های مقاوم به خشکی هستند.

جالب است بدانید یا کویر مرکزی ایران نه تنها بزرگ ترین کویر ایران است بلکه، بزرگ ترین کویر یا نمکزار دنیاست

تبیان:با توجه به این مطالبی که عنوان کردید این مسائل چه جذابیتی می تواند برای توریست ها و گردشگران داشته باشد؟

 روشن است کویر مرکزی ایران بزرگ ترین کویر دنیاست اما جالب است بدانید که بیابان لوت گرم ترین منطقه ی کره ی زمین است.

در سال 1930 یک دانشمند اتریشی به نام آقای زاورتحقیقاتی را در این زمینه آغاز کرد.

از حاشیه ی بیابان لوت رفته است و محاسبه کرده که بیابان لوت گرم ترین نقطه ی زمین است. این دانشمند کتابی دارد به نام «قطب حرارتی کره ی زمین» در مورد بیابان لوت که در این کتاب دمای این منطقه را بین 60 تا 62 درجه سانتیگراد ثبت کرده است.

دکتر کردوانی

اما ما با یک تیم تحقیقاتی 5 سال روی این منطقه کار کردیم و من اثبات کردم و مدارکش هم موجود است که دمای این منطقه تا 65 درجه سانتی گراد می رسد البته این دما در سایه است.

دما در آفتاب حدود نود تا صد درجه هم می رسد. این مناطق می تواند جاذبه ی فراوانی برای توریست ها داشته باشد. شما تصور کنید فقط لازم است شما یک منقل پر از ماسه کنید ودر این منطقه زیر تابش مستقیم آفتاب بگذارید. ماسه ضریب حرارتی بالایی دارد و در این دما ماسه خیلی داغ می شود. وقتی توریست می آید بگویید اینجا تخم مرغ به صورت آب پز و نیمرو سرو می کنیم.

برای آب پزکافیست تخم مرغ را لای ماسه بگذاریم و برای نیمرو اگر یک ظرف آلومینیوم روی این ماسه ها بگذاریم در کمتر از 5 دقیقه آماده می شود.

درقسمت مرکزی بیابان لوت 150 در 200 کیلومتر اصلاً گیاهی وجود ندارد اسم این منطقه  را گذاشته اند کره ی ماه. نه تنها گیاه ندارد بلکه به ادعای من  باکتری هم ندارد.

 لوت از قدیمی ترین بیابان ها دردنیاست واز فرسوده ترین بیابان هاست که باد آن را شسته و دست طبیعت کلات های زیبایی ساخته است که به نوبه ی خود زیبایی منحصر به فردی دارد.



نوشته شده توسط :Saeed.R
شنبه 18 تیر 1390-09:44 ب.ظ
نظرات() 

ردپای ایران باستان در سوریه

این روزها کشور سوریه یکی از خبرسازترین مناطق جهان است که گزارش های متفاوتی از آن به گوش می رسد. اما در کنار  این خبرهای پرتنش بد نیست نیم نگاهی به سابقه تاریخی و تمدنی این کشور داشته باشیم و پیوندی که سوریه یا بهتر است بگوییم سرزمین شام  با ایران باستان داشته است. از آثار و نشانه‌های اقوام سامی، آموری، آرامی، آشوری، بابلی، یونانی و... كه بگذریم نفوذ و تاثیر ایران در دنیای باستان بر این ناحیه بسیار چشمگیر بوده است.


 

 

رقابت ایران و روم بر سر سوریه

طبق تحقیقاتی که در شمال شرق دمشق –پایتخت سوریه- صورت گرفته، اسنادی به خط پهلوی، اشكانی و ساسانی روی پوست به دست آمده كه نشان از سیطره حكومت اشكانیان بر این ناحیه داشته است. شهر تدمر (که در گذشته پالمیرا خوانده می شد) در گذشته بین 2 امپراتوری مقتدر ایران و روم دست به دست می شد كه پس از جنگ با رومیان در زمان اشكانیان از خاك ایران جدا شد و در اختیار رومیان قرار گرفت. اما پیش از آن که شهر تدمر به دست رومیان بیافتد ایرانیان از سال 550 تا 332 پیش از میلاد بر سوریه تسلط داشتند كه نشانه‌هایی از آن در نوع و سبك معماری بر جای مانده از آثار باستانی كشف شده در این كشور، كاملا مشهود است.

ردپای ایران باستان در سوریه

آرامگاه‌های پالمیرا و جزیره خارك

وجود مقابر و آرامگاه‌های بی‌شمار بر جای مانده در شهر تدمر، نشان می دهدکه مردمان این منطقه گرایش زیادی به مذهب داشته اند. سبك و نوع معماری معابد و مقابر همانند قبرهای صخره‌ای كه در دل كوه حفاری كردند و قبرهایی كه شبیه خانه‌های مسكونی همراه با تزئینات و حجاری‌های زیبا هستند، قابل مقایسه با مقابری است كه در جزیره خارك به دست آمده است، زیرا جزیره خارك یك نقطه روی یك مسیر بود كه شهر‌های بزرگی از سوریه و بین‌النهرین مانند، پالمیرا و چاراكس را از طریق شمال هند و جنوب ایران و خلیج به‌هم ارتباط می‌داد.

آرامگاه‌های كشف شده از خارك از نظر طراحی بسیار شبیه مقابر زیرزمینی به دست آمده در پالمیراست؛ اتاقك‌های مربع یا مستطیل و تراشیدن تخته سنگ به صورت عمودی از شكاف دیوار به منظور جا دادن اجساد متوفیان كه گاهی برای نگه داشتن چند نسل از یك خانواده ایجاد می‌شده است.با توجه به این‌كه مقبره‌های پالمیری و خارك متعلق به یك زمان هستند، در طرح‌ها و تزئینات هم از یكدیگر تاثیر گرفته‌اند. به عنوان مثال در نمای خارجی مقبره‌ها طرح‌ها بیشتر پالمیری است، اما در نمای داخلی مقبره‌ها گچبری و قرنیز‌های دندانه‌دار در اصل ایرانی هستند.

ردپای ایران باستان در سوریه

معبدی با ستون های ایرانی- رومی

معبد خدای خورشید یا «معبد بعل» یكی از مهم‌ترین آثار معماری موجود در  پالمیرا است كه در سال 32‌میلادی ساخته شده و تكمیلش تا قرن بعد از آن ادامه داشته است.

مساحت معبد بعل به 40 هزار مترمربع می‌رسد كه یكی از مهم‌ترین بناهای معماری شرق مدیترانه محسوب می‌شود. دالان ورودی به داخل معبد مزین به انواع تصاویر افسانه‌ای شامل حیوانات و اشكال هندسی بوده كه قابل بررسی تطبیقی با ایران دوران ساسانی است. همچنین ستون‌های بر جای مانده از آن از نظر معماری به شیوه یونانی با تاثیرپذیری از معماری بین‌النهرین و ایرانی است.

ردپای ایران باستان در سوریه

قبای پادشاهان ساسانی بر تن پادشاهان پالمیرا

یكی دیگر از شهرهایی كه در نوع و سبك معماری متاثر از ایران بوده، شهر باستانی افامیاست. این شهر در شمال غربی شهر حما یكی دیگر از استان‌های سوریه قرار دارد. این شهر در قرن 4 میلادی به‌فرمان یكی از پادشاهان سلوكی به افتخار همسر ایرانی‌اش به نام افامیا بنا گردید. در زمان خسرو دوم ساسانی این شهر به تصرف ایرانیان در می‌آید و بعدها رومیان، شهر را تسخیر و بازسازی می كنند. امروزه خرابه‌های بر جای مانده از این شهر گویای تلفیقی از معماری شرقی و غربی (ایرانی/ رومی) است. ستون‌های سنگی، خانه‌های قدیمی و كلیساهای بزرگ از دیگر آثار باقیمانده این شهر باشكوه بوده است.

ردپای ایران باستان در سوریه

مطالعه نقش برجسته‌های نقش‌رستم و تنگ چوگان استان فارس نشان از پیروزی‌ ایرانیان در برابر رومیان در زمان حكومت اورلیانوس بوده است. همچنین تاثیر فرهنگ و هنر ایرانی در نوع پوشش ـ به‌عنوان مثال پوشیدن البسه‌های چین‌دار مخصوص شاهان ساسانی بر تن مجسمه های شاهان تدمری تا حدی این قضیه را ثابت می‌كند.

ردپای ایران باستان در سوریه
ردپای ایران باستان در سوریه
ردپای ایران باستان در سوریه


نوشته شده توسط :Saeed.R
دوشنبه 13 تیر 1390-07:28 ب.ظ
نظرات() 

سکونتگاه انسان های اولیه

در منتهی الیه شهرستان لالی خوزستان و در منطقه ای عشایری، غاری 15هزار ساله قرار دارد که روزی انسان های اولیه در آن سکونت داشته اند. غاری به نام «پبده» (Pebde ) که با دسترسی تقریبا آسان، در مسیر آبشار آرپناه و در کوهی به ارتفاع هزار متر جاخوش کرده است و این روزها با تردد حفاران غیرمجاز قدم به قدم به نابودی نزدیک تر می شود.

 


 

اولین بار در دهه 40 پرفسور گریشمن، باستان شناس فرانسوی غار پبده را شناسایی کرد و مورد تحقیق قرار داد. گریشمن که در این غار نشانه هایی از سکونت انسان های اولیه یافته بود، توانست ابزار، سنگ تراشه ها و نشانه هایی را بدست آورد که قدمت این غار را تا حدود 15 هزار سال قبل نشان می داد. اما ظاهرا این قدمت شگفت انگیز و آثار دیدنی کشف شده در غار هم کافی نبود تا سازمان میراث فرهنگی به اندازه کافی به این غار توجه نشان دهد و آن را در فهرست آثار ملی به ثبت برساند. غار پبده درست از همان زمان تا سال گذشته، دست نخورده و بی توجه باقی ماند تا با عبور و مرور حفاران غیر مجاز و نا آگاه، بخش هایی از آن طعمه آتش و کندو کاوهای غیراصولی شود.

غار پبده

40سال بعد

غار پبده دهانه کوچکی دارد اما از این دهانه تنگ که عبور کنید، با فضایی عریض، تاریک، نمناک و پر از حشره و خفاش های سرگردان مواجه می شوید که دسترسی به اعماق غار را مشکل می کنند. هر چه به اعماق غار نزدیک می شوید، این حشرات چهره عجیب و غریب تری پیدا می کنند و به انواع کمیاب و ناشناخته تری تبدیل می شوند که نزدیک شدن به آنها ممکن است برایتان خطرناک باشد. حتی پرفسور گریشمن هم به همین دلیل تنها بخشی از ابتدای غار را بررسی کرد و از پیشروی بیشتر خودداری نمود.

غار پبده

اما سال قبل بود که انجمن دوستداران میراث فرهنگی خوزستان زوایای پنهانی از غار پبده را شناسایی کرد دریافت که این غار 114 متر طول دارد و در انتهای آن تونلی کم عرض قرار گرفته که یک حفره آبی محسوب می شود. این در حالی است که در درون غار سه حفره وجود دارد که به علت تنگی، امکان حرکت انسان به صورت ایستاده در آن وجود ندارد.

این دالان های هوایی مثل سفره های زیر زمینی آبراه محسوب می شوند. از سویی تونل های وسط غار به حفره های کف غار راه دارند. یک تونل در انتها وجود دارد که دو رگه دارد که یکی بعد از دو راهرو بسته می شود و دیگری راه مار پیچ است که بعد از عبور از حفره ای به عرض 70 سانتی متر به علت ریزش سقف و جمع آوری املاح نیمه بسته مانده است.

سنگ چینی های درون غار، باستانی بودن سکونتگاه عشایر در این منطقه را مشخص می کند. در وسط غار حفره ای بزرگ در کف وجود دارد که تشکیل حوزچه ای داده که احتمالا برای آب انبار استفاده می شد.

غار پبده

یکی از ویژگی های غار پبده این است که به دلیل برخورداری از ورودی و خروجی امکان تجمع گازهای متساعد در آن وجود ندارد و اندازه گیری های انجام شده ارتفاع دهانه غار تا بستر رودخانه فصلی را بیش از 70 متر نشان می دهد. طول دهانه ورودی اول غار 5.40 متر و ارتفاع آن سه متر است و همچنین دهانه اول تا دهانه دوم شش متر فاصله دارد. ارتفاع دهانه دوم هم یک متر و 10 و عرض از سقف آن را سه متر و 10 سانتیمتر است و از دهانه غار به طول 90 متر که وارد غار می شوید حفره ای هوایی وجود دارد که در سمت چپ از سقف غار بیشترین ارتفاع را به طول تقریبی 28 متر به خود اختصاص داده است. کمترین عرض غار پبده شش متر و بیشترین عرض غار 70 متر و 19 سانتی متر اندازه گیری شده است و کمترین ارتفاع تالار اصلی غاز دو متر و بیشترین ارتفاع آن 28 متر است.

غار پبده

 

سکونتگاه عشایر

عده ای از باستان شناسان معتقدند که به علت دسترسی تقریبا راحت به غار پبده، این غار در مقطعی محل سکونت عشایر کوچ رو بوده است. وجود یک استراحتگاه حجاری شده به فاصله شش متری از دهانه ورودی سمت راست غار هم دلیل دیگری است که سکونت در این غار را تایید می کند. استراحتگاهی که در ارتفاع دو متری با ابعاد سه متر در یک متر ساخته شده است. علاوه بر این در طول غار لایه ای نرم از انباشتگی 40 سانتی متری کود حیوانی بر زمین دیده می شود و فرضیه مسکونی بودن غار را قوت می بخشد.

غار پبده

در انتهای غار یک سقف گنبدی زیبا به صورت سنگ یک پارچه سفید از جنس خارا با روکش سفید گچی وجود دارد که تشکیل خال های منظم آن، بی شباهت به نشیمن گاه خفاش ها و یا پوست پلنگ نیست.

 



نوشته شده توسط :Saeed.R
شنبه 11 تیر 1390-07:02 ب.ظ
نظرات() 

آشنایی با برج کاووس - گلستان

برج کاووس یا میل، در شهر گنبد کاووس در استان گلستان قرار دارد

این بنا، بلندترین برج آجری دنیاست که در قرن چهارم هجری ساخته شده است.

طبق کتیبه کوفی آجری گرداگرد آن، درسال 397 قمری برابر با 375 شمسی در زمان سلطنت شمس‌المعالی قابوس بن وشمگیر از پادشاهان آل زیار ساخته شده است.

شهر گنبد کاووس کنونی در حوالی شهر جرجان کهن قرار دارد که پایتخت پادشاهان آل زیار بوده است.

این برج از زیباترین و باشکوه ترین بناهای اوایل دوره اسلامی است که علیرغم استفاده بسیار کم از عناصر تزیینی در آن، دارای ساختاری متناسب، موزون، مستحکم و زیباست.

این بنای باشکوه روی تپه‌ای ساخته شده که نزدیک 15 متر از زمین اطراف آن بلندی دارد و ساختمان آن از سه بخش پی، بدنه و گنبد تشکیل شده که روی هم 55 متر ارتفاع دارند.

با احتساب ارتفاع تپه، این برج حدود 70 متر از سطح زمین های اطراف مرتفع تر است که این موضوع به شکوه و جلال آن افزوده است.

بدنه برج روی پایه‌ای مدور قرار گرفته که تنها نزدیک به 2 متر آن بیرون از سطح زمین قرار دارد و حجم وسیعی از آن در دل تپه فرو رفته است.

بدنه برج از خارج دارای 10 پره مثلثی شکل است که به فواصل مساوی از یکدیگر قرار دارند و از پای بست بنا شروع و تا زیر گنبد ادامه دارند.

بدنه بنا سراسر از آجرهای پخته قرمز رنگ ساخته شده که در نهایت پختگی و استحکام هستند و به علت تابش آفتاب در طول قرن‌ها به رنگ زرد طلایی زیبایی درآمده که خود بر زیبایی بنا افزوده است. [بلندترین برج آجری جهان گمشده در غبار]

گنبد مخروطی بنا به ارتفاع 18 متر بدون هیچ واسطه‌ای روی بدنه برج قرار گرفته و دارای شیب تند و سطح صاف و صیقلی بوده و بر خلاف اکثر برج ها و گنبدهای آرامگاهی، تک پوش است که این موارد باعث ماندگاری آن شده است.

این برج در یک نظرسنجی بین‌المللی از سوی تعدادی از معماران مشهور جهان، به عنوان بهترین اثر مهندسی تاریخ بشر انتخاب شده است.

این برج که بیش از 50 متر ارتفاع دارد، بیش از هزار سال پیش ساخته شده و در این مدت 2 بار زلزله‌های شدیدتر از 6 ریشتر را از سر گذرانده، اما همچنان سالم، استوار و پابرجا ایستاده است.

برج گنبد کاووس فقط از آجر ساخته شده و در آن بتون آرمه و اسکلت فلزی و فولاد و ... وجود ندادرد. در حالیکه نه فرسوده شده و نه زلزله توانسته حتی یک ترک به آن بیندازد.

محاسبات مهندس سازنده برج آن قدر دقیق بوده است که برج حتی در شدیدترین زلزله هم پس از لرزه‌ها و تکان‌های معمول دوباره دقیقاً سر جای خود برمی‌گردد.



نوشته شده توسط :Saeed.R
جمعه 10 تیر 1390-09:24 ق.ظ
نظرات() 

سفر به سلامت

آشپزی در برهوت!

اگر در یکی از سفرهای طبیعت گردی تان با کمبود غذا مواجه شدید، چه کار می کنید؟ گرسنه می مانید؟ یا اگر بعد از یک تور ماهیگیری هوس کردید شکار روزتان را در جا بخورید، دنبال سیخ و تابه و اجاق گاز می گردید؟ می گویند طبیعت نیازهای مهمانانش را به طور تمام و کمال برآورده می کند. حالا که این طور است، با یک سیستم آشپزخانه کاملا گلی چطورید؟!

آشپزی در برهوت

اگر در طبیعت ماندید و برای پخت غذای مورد نظرتان نیاز به قابلمه داشتید، کافیست با دستان مرطوب مقداری گل نرم را  روی صفحه ای صاف پهن کنید و غذا را درون آن قرار دهید. حالا لبه های صفحه گلی را بر روی غذا برگردانید. این بسته را روی خاکستر داغ قرار دهید تا پخته شود. شما مجبور نیستید پولک ها، پوست و پرهای حیوانات را بکنید. فقط کافیست با چاقوی توریستی تان امعا و احشاء آنها را بیرون بیاورید. پولکها، پرها و یا پوست حیوانات به گل سفت شده می چسبند و وقتی غذا پخته شد به راحتی از آن جدا می شوند. زمان پخت بین نیم تا یک ساعت است. اگر کم طاقت تر از این هستید که یک ساعت برای غذایتان صبر کنید، می توانید قالب گلی را با خاکستر بپوشانید تا غذا زودتر آماده شود.

شما مجبور نیستید پولک ها، پوست و پرهای حیوانات را بکنید. فقط کافیست با چاقوی توریستی تان امعا و احشاء آنها را بیرون بیاورید. پولکها، پرها و یا پوست حیوانات به گل سفت شده می چسبند و به راحتی از آن جدا می شوند

شما به همین شکل می توانید پخت و پز در ظرف گلی را هم تجربه کنید. برای این کار ابتدا چند برگ بزرگ پیدا کنید. با آنها ماهی را بسته بندی کنید. (بازهم لازم نیست پولکها را جدا کنید.) لایه ای نازک از گل و یا خاک را در اطراف ماهی بسته بندی شده بچسبانید و بگذارید تا خشک شود. با لایه ای ضخیم تر از گل این بسته را احاطه کنید، آن را کنار آتش بگذارید تا خشک شود. وقتی به اندازه کافی خشک شد آن را درون ذغال‌های داغ فرو ببرید و برای هر نیم کیلوگرم، 7 دقیقه به عنوان زمان پخت درنظر بگیرید. وقتی پخته شد قالب گلی را باز کنید و پوست ماهی را جدا کنید. از همین روش برای پرندگان هم می توانید استفاده کنید. آنها را بدون کندن پرهایشان مستقیماً روی قالب قرار دهید. بعد از پخت پرها خود به خود جدا شده و یا به قالب می چسبند. این فقط یکی از روشهای متفاوت پخت و پز در قالب های گلی است.

 

غذا پختن با خاک

آشپزی در برهوت

اگر برای مدت طولانی در نقطه ای مستقر می شوید می توانید در درون خاک اجاقی نسبتا دائمی بسازید. برای این کار با فاصله ای 2 پایی از لبه پشته خاکی، تیر چوبی نوک تیزی به طول 10-7 سانتی متر را بر بالای سوراخ فرو کنید. این چوب برای اجاقتان مثل دودکش عمل می کند. درست به اندازه یک پا در زیر محل فرو بردن دودکش حفره ای در درون پشته ایجاد کنید، با ایجاد دهانه کوچکی برای آن شکلی شبیه کندوی عسل به آن بدهید. آنقدر بکنید تا به تیر چوبی برسید. درون حفره را با دستهای خیس صاف کنید. حالا تیر چوبی را بیرون بیاورید. با ایجاد آتش کوچکی در درون حفره دیواره ها را سفت کنید. برای پخت غذا، از قبل به منظور گرم کردن فضای داخل حفره آتشی روشن کنید. خاکسترها را از آن خارج کرده و برگ، تکه چوب و یا سنگی درون آن قرار دهید، غذا را روی لایه گلی بگذارید. ورودی حفره و دودکش را ببندید. بسته به اندازه غذا، ظرف نیم ساعت یا بیشتر پخته می شود.

 

تخم مرغ گِلی

تمام سطح یک تخم مرغ را با لایه ای از گل بپوشانید، لایه ای با ضخامت یک و نیم سانت این بستر گلی را درون ذغال های آتش قرار دهید و بگذارید 20 دقیقه بماند. سپس پوسته گلی و پوسته تخم مرغ را بشکنید و آن را میل کنید.

ذرت کبابی

قسمت بالایی پوسته های ذرت را با یک نخ یا سیم ببندید و آن را درون ذغالها قرار دهید. برای اطمینان از پخته و نرم شدن دانه های ذرت از یک چنگال یا چوب تیز استفاده کنید.

برای بخارپز کردن غذا هم می توانید بخار بسیار گرمی ایجاد کرده و با آن غذای خود را بپزید. در این روش، غذا را بالای آبی که بر روی یک آتش مناسب و خوب قرار گرفته آویزان کنید و بعد از به جوش آمدن آب، 5 تا 15 دقیقه صبر کنید تا غذایتان بخارپز شود.

 

بخارپز کردن در گودال

گودالی در ماسه ها بکنید. چند سنگ را داغ کنید. سنگها را به درون گودال برانید و روی آنها را با لایه ای ضخیم از علفها و جلبکهای تر بپوشانید. غذا را در بستری از علف قراردهید و روی آن را نیز با گیاهان بپوشانید. بر روی این سطح لایه ای ماسه بریزید. سوراخی در ماسه ایجاد کنید و مقداری آب درون آن بریزید. این آب تا روی سنگهای داغ پایین می رود و باعث ایجاد بخار بیشتر می شود. سوراخ ماسه ای را ببندید که بخار خارج نشود. بگذارید برای ساعتها بخار کند. اگر از دانه های خوراکی استفاده می کنید می توانید آنها را به همراه این گوشت میل کنید.



نوشته شده توسط :Saeed.R
چهارشنبه 8 تیر 1390-11:22 ق.ظ
نظرات() 

سفر به سلامت

از تشنگی نمردن!

تشنگی و کویر

در سفرهای طبیعت گردی، به خصوص سفر به کویر و بیابان، آب حرف اول و آخر را می زند. شما ممکن است بدون غذا یک هفته دوام بیاورید اما بدون آب چنین چیزی غیر ممکن است. بنابراین اگر آب در دسترس دارید در نوشیدن آب صرفه جویی نکنید تا گیج، کند و خسته نشوید.

بدون آب، مدت زمان زنده ماندن شما بستگی مستقیمی به دمای محیط و میزان تعریق تان دارد. بنابراین در شرایط بحران هرگز در زمان تابش خورشید حرکت نکنید و به استراحت بپردازید.

زمانی که تابش خورشید به حد اقل می رسد بهترین زمان برای فعالیت است. برای مثال در مناطق کویری ایران در تابستان و در دمای 49 درجه و بدون مصرف آب حد اکثر زمانی که یک فرد زنده می ماند چیزی در حدود 2 الی 3 ساعت است. در صورتی که همین فرد در زمان تابش در زیر سایه استراحت کند و در شب به ادامه مسیر بپردازد در حدود 5/2 روز می تواند بدون مصرف آب به زندگی ادامه دهد.

 

هرگز در صورت شدت گرما لباس های خود را در نیاورید این کار باعث

شدت تعریق شما خواهد شد. هرچند که احساس گرمای بیشتری بکنید

یادتان باشد که برای هر روز زنده ماندن در دمای 49 درجه (با احتساب استراحت در روز و حرکت در شب) به مقدار 2 لیتر آب نیاز است.

در شرایط بحران نکات زیر را در هنگام مصرف آب رعایت کنید: در هنگامی که تشنه هستید آب بنوشید، آب را قورت ندهید بلکه آن را در دهان مزه مزه کنید و به آرامی بنوشید.

از فعالیتهای غیر ضروری پرهیز کنید و پناهگاهی برای در امان ماندن از تابش خورشید بیابید. در صورتی که هیچ سایه ای نیافتید بدن خود را در شن ها دفن کنید و تکه پارچه ای بر روی سر خود بکشید تا از تابش مستقیم در امان بمانید.

هرگز در صورت شدت گرما لباس های خود را در نیاورید این کار باعث شدت تعریق شما خواهد شد. هرچند که احساس گرمای بیشتری بکنید. در این شرایط حتی صورت خود را نیز بپوشانید.

در هنگامی که آب محدود در اختیار دارید مصرف غذا و نمک را کاهش دهید و در هنگامی که هیچ آبی در اختیار ندارید به هیچ عنوان غذا نخورید.

 

در بی آبی کویر

- یکی از راحت ترین راه های تهیه آب تعقیب رد پای جانوران است. مطمئن باشید اگر در منطقه ای که شما هستید رد پای جانوران هست، قطعا آب هم پیدا می شود. شترها و اکثر جانوران در هنگام غروب آفتاب به سمت آب می روند و بنابراین ردپایشان قابل پیگیری است.

 

- روش دیگر تهیه آب این است که گودالی به ارتفاع 40 سانتی متر در زمین حفر کنید (این روش در شنهای روان چندان کار ساز نیست) در ته گودال لیوان و یا کاسه ای قرار دهید. سپس روی گودال را یک تکه پلاستیک قرار داده و دور تا دور گودال را با سنگ ریزه بپوشانید. سپس یک سنگ بسیار کوچک در وسط پلاستیک قرار دهید به گونه ای که سنگ ریزه دقیقا از دید بالا در وسط لیوان قرار داشته باشد. از این طریق در اثر تابش و گرما خاک رطوبت خود را از دست می دهد و بخار آب حاصل در برخورد با پلاستیک به شکل قطرات ریز درون لیوان می چکد. در این روش می توانید در هر 6 ساعت نصف لیوان آب تهیه کنید.

تشنگی و کویر

 

- روش دیگر تهیه آب استفاده از گیاهان کویری است. این گیاهان معمولا ریشه و ساقه پر آبی دارند. در فاصله تپه های شنی و بوته زارها نیز می توانید آب بیابید.

 

- در دریاچه های نمک معمولا در 50 سانتی متری عمق زمین به آب نمک می رسید. می توانید با جوشاندن و سپس سرد کردن بخار این آب، به آب آشامیدنی دست یابید.

 

- در صورتی که هیچ روشی کار ساز نبود و تشنگی به شدت بر شما غالب شده بود، تکه ای از ریگ بیابان را زیر زبان خود قرار دهید. این روش باعث می شود بزاق های دهان شما ترشح شوند و از میزان تشنگی شما کاسته شود.

 

- فراموش نکنید آبی را که در کویر بدست می آورید هرگز بدون جوشاندن و یا قرص های تصفیه آب مصرف نکنید. همچنین برای یافتن آب خود را خیلی خسته نکنید زیرا به آب بدن و توان خود نیاز دارید.

 

اگر نشانه‌های طبیعت را بشناسید، می توانید تمام نیازهایتان را پاسخ دهید. سبزه ها یکی از همین نشانه ها هستند که توجه به آنها می تواند پاسخ تشنگی شما را بدهد! هر جا سبزه ای دیدید، مطمئن باشید كه آب در آن ناحیه وجود دارد

 

 

آواز گنجشک ها

اگر وسط جنگل و دشت تشنه و خسته و سرگردان ماندید چه کار می کنید؟ دور جنگل می گردید تا صدای آبشار و نهر را بشنوید یا آنقدر یک گوشه می مانید تا از تشنگی تلف شوید؟

می گویند اگر نشانه‌های طبیعت را بشناسید، می توانید تمام نیازهایتان را از طریق طبیعت پاسخ دهید. سبزه ها یکی از همین نشانه ها هستند که توجه کردن به آنها می تواند پاسخ تشنگی شما را بدهد! در هر نقطه ای از بیابان که سبزی دیدید، مطمئن باشید كه آب در آن ناحیه وجود دارد و هر جا كه سبزه‌های بلندتر و شاداب‌تر داشته باشند به منبع آب نزدیك‌تر هستید.

اما گاهی در مسافرت‌های طبیعت‌گردی،‌ پیش می‌آید كه هیچ سبزه‌ای به چشمتان نمی‌آید. در این مواقع گنجشك‌سانان خوش‌یمن‌ترین نشانه ها هستند. حداكثر فاصله این پرندگان كوچك حشره‌خوار تا منبع نوشیدن آب به یك كیلومتر نمی‌رسد. آنها قادر نیستند بیش از هزار متر از آب دور شوند. هر جا تعداد بیشتری از انواع پرندگان كوچك گنجشك‌سان نظیر سار،‌ مرغ زنبورخوار و بلبل یا سره مشاهده كردید به منبع آب نزدیك‌تر شده‌اید.

 

آدامس هایی با طعم نعنا و اكالیپتوس می‌توانند ساعتها از تشنگی طبیعت گرد جلوگیری كنند. بنابراین بهتر است در سفرهای ماجراجویانه تان همیشه

یک بسته آدامس همراه داشته باشید

 

آدامس بجوید!

این هم یک نکته کاملا فرعی: آدامس جویدن مانع از تشنگی می شود!

تشنگی و کویر

بررسی ها نشان می دهد که آدامس هایی با طعم نعنا و اكالیپتوس می‌توانند ساعتها از تشنگی طبیعت گرد جلوگیری كنند. بنابراین بهتر است در سفرهای ماجراجویانه تان همیشه یک بسته آدامس همراه داشته باشید تا کمتر تشنه شوید. جویدن آدامس سبب ترشح غدد بزاقی می‌شود كه از عطش تا حد زیادی جلوگیری می‌كنند. عطش در اثر التهاب و تورم زبان پدید می‌آید كه در نهایت باعث خفگی می‌شود اما آدامس تا اندازه زیادی از التهاب و تورم زبان جلوگیری می‌كند.

برای آنکه از آدامس جویدنتان بیشترین بهره را ببرید، آن را هر چند دقیقه یك بار بین دندان‌ها بفشارید تا سبب ترشح غدد بزاقی شود و تا دقایق بعدی آن را زیر زبان نگهدارید، زیرا عمده غدد بزاقی زیر زبان قرار دارند. به این ترتیب هر آدامس می‌تواند تا یك ساعت از تشنگی و عطش طبیعت‌گرد جلوگیری كند. هرچند مصرف آدامسهای شیرین می تواند این زمان را كاهش دهد اما آدامسهایی با طعم نعنا و اكالیپتوس می توانند این زمان را افزایش دهند.

 



نوشته شده توسط :Saeed.R
چهارشنبه 8 تیر 1390-11:22 ق.ظ
نظرات() 

سفر به سلامت

سرگیجه های سفر

بیماری سفر

اگر شما هم جزء کسانی هستید که با هر تکان اتومبیل یا هواپیما سرگیجه می گیرید و گلاب به رویتان، رنگ و رو عوض می کنید، نیازی نیست از این حالت عجیب و غریبتان شرمنده شوید. این سرگیجه و تهوع هیچ ارتباطی به تعبیر قدیمی ماشین ندیده بودن و ماشین گرفتگی ندارد و اتفاقا از یک بیماری موقتی خبر می دهند که به آن بیماری سفر می گویند. هر چند که باید بپذیرید دچار بودن به این مشکل بدشانسی بزرگی است که خیلی وقت ها لذت سفر را از شما دریغ می کند. اما به هر حال، نمی توان انتظار حذف تکان های اتومبیل و هواپیما را داشت.

 

نیم ساعت قبل از سفر یک قرص ضد تهوع مثل دیمن‌هیدرینات یا متوکلوپرامید بخورید. هر کدام از این قرص ها 4 تا 6 ساعت علایم شما را کنترل می کنند

سفر ممنوع؟

ابتلا به این بیماری به معنی ممنوع بودن سفر برای شما نیست. شاید مجبور باشید کمی بیشتر از خودتان مراقبت کنید یا در بعضی موارد لذت کمتری از سفر ببرید. اما مجبور نیستید دور سفر را خط بکشید! باید بدانید که منشا این بیماری ‌احساس عدم تعادل است و در مسافرت های بین شهری خیلی بیشتر از مسافرت های درون شهری اتفاق می افتد. بنابراین اگر دچار این بیماری هستید، حتما نیم ساعت قبل از سفر یک قرص ضد تهوع مثل دیمن‌هیدرینات یا متوکلوپرامید بخورید. هر کدام از این قرص ها 4 تا 6 ساعت علایم شما را کنترل می کنند اما یادتان باشد در طول 24 ساعت نباید تعداد قرص هایی که خورده اید بیشتر از 8 قرص بشود.

 

بیماری سفر

 

خواب و خوراک قبل از سفر

می دانستید تغذیه هم در بروز این حالت موثر است؟ پس به هیچ وجه قبل از سفر از مواد محرك (قهوه، چای و...) استفاده نکنید. به همین اندازه، باید از خوردن مواد غذایی كه تمایلی به آنها ندارید هم پرهیز كنید.

خواب شما هم در این وضعیت دخیل است. شب‌قبل از مسافرت نباید شب سختی را گذرانده باشید. باید با فكر آرام و به اندازه کافی استراحت کنید تا زمینه بروز بیماری حرکت به حداقل برسد.

 

در جاده...

- سعی کنید خیلی به بیرون از پنجره زل نزنید و با چشمانتان مسیر حرکت اجسام را دنبال نکنید. این کار باعث تشدید تهوع و سرگیجه می شود. در عین حال بهتر است ذهن خود را درگیر كنید تا از فكر بیماری دور شوید.

 

- حتی اگر خیلی بی حوصله شدید، باز هم موقع حركت و مسافرت مطالعه نكنید. در سفر، تلاش برای تمرکز کردن روی یک نقطه سرگیجه تان را بیشتر می کند. در این مواقع می توانید چشمانتان را ببندید و بخوابید.

 

- اگر با اتوبوس، قطار یا هواپیما سفر می کنید، سر جایتان بنشینید و تا حد ممکن فکر راه رفتن بین صندلی ها یا راهروها را از سرتان بیرون کنید. شما که نمی خواهید تهوعتان برای کسی دردسر درست کند؟

 

- از بیماری تان شرمنده نشوید. حداقل 33درصد از مردم دنیا وضعیت شما را دارند. برای همین است که در هواپیماها و اتوبوس ها به مسافران کیسه تهوع داده می شود.



نوشته شده توسط :Saeed.R
چهارشنبه 8 تیر 1390-11:21 ق.ظ
نظرات() 

سفر به سلامت

چگونه در دریا شنا كنیم؟

شناکردن در دریای خزر

 


شنا در  تابستان به خصوص در سواحل دریای خزر  شاید یکی از سالم ترین و رایج ترین تفریحات کشور ما باشد که گاهی ناآشنایی با فنون شنا در دریا پایان بدی را برای این تجربه لذتبخش رقم می زند. پایان تلخی که مستقیم ترین نتیجه آن بالا رفتن آمار غرق شده ها در دریاست.


 

 

شاید جالب باشد اگر بدانید که میزان تلفات انسانی ناشی از شنا در ایران قابل مقایسه با تلفات انسانی زلزله‌های متوسط در ایران است، با این تفاوت كه این اتفاق در زمین لرزه در زمانی كوتاه، اما در ناحیه ساحلی در طی سه ماه رخ می‌دهد.

به همین بهانه موسسه ملی اقیانوس شناسی  توصیه‌هایی را خطاب به شناگران دریای خزر ارائه كرده که ما فکر می کنیم خواندن آنها برای حرفه ای های دنیای آب هم ضروری است!

 

جریان‌های ساحلی

شناکردن در دریای خزر

بیشتر جریان‌های ساحلی به دلیل وجود امواج و شكست آنها ایجاد می‌شوند. این جریان‌ها آنقدر قوی هستند كه حتی ممكن است شناگران ماهر را غرق كنند. امواج معمولا به صورت مورب به ساحل نزدیك می‌شوند. این امواج در عمق معینی ناپایدار شده و می‌شكنند. به دلیل شكست امواج، جریان‌های موازی و عمود بر ساحل می‌گیرند.

جریان‌های موازی ساحل معمولا در فواصل معینی با یكدیگر برخورد كرده و با سرعت قابل توجهی به سمت دریا برمی‌گردند. در جریان‌های برگشتی كه با ساز و كارهای دیگری نیز ممكن است ایجاد شوند، ‌جریان‌های شكافنده یا جریان‌های تند برگشتی نامیده می‌شود. این جریان‌ها در محدوده آب‌های كم عمق ساحلی به وجود می‌آیند و هر ساله در آب‌های ساحلی ایران در دریای خزر سبب مرگ صدها تن از شناگران می‌شوند.

 

در ساحل دریای خزر (خصوصا آستارا تا نكا) ‌در بستر دریا ممكن است برآمدگی ماسه‌ای وجود داشته باشد. اگر روی برآمدگی ماسه‌ای پایتان را بگذارید تصور می‌كنید كه عمق آب كم است ولی با كمی جابه جایی ناگهان عمق آب افزایش می‌یابد؛ بنابراین باید مواظب تغییر ناگهانی عمق آب باشید تا دچار مشكل نشوید

 

چگونه جریان شكافنده را بشناسیم؟

سرعت جریان شكافنده به مشخصات امواج، زاویه برخورد امواج با ساحل و شیب عمودی ساحل بستگی دارد؛ بنابراین شناگران باید با شرایط خطرناكی كه می‌تواند به وسیله امواج ایجاد شود و خصوصا جریان‌های شكافنده آشنا شوند. این جریان را می‌توان با رفتن به روی یك تل ماسه كه حدود 2 متر بالاتر از سطح آب است یا رفتن بر روی یك آلاچیق یا سقف خودرو با چشم مشاهده كرد. جریان شكافنده معمولا بسیار قوی بوده و حتی می‌توانند جان شناگران بسیار ماهر را به خطر اندازند.

 

شنای مطمئن در دریای خزر

- اگر هنوز شنا را كامل فرا نگرفته‌اید، در آب عمیق تر از قد خودتان شنا نكنید.

- در ساحل دریای خزر (به ویژه از آستارا تا نكا) ‌در بستر دریا ممكن است یك یا چند برآمدگی ماسه‌ای وجود داشته باشد. اگر روی برآمدگی ماسه‌ای پایتان را بگذارید تصور می‌كنید كه عمق آب كم است ولی با كمی جابه جایی ناگهان عمق آب افزایش می‌یابد؛ بنابراین باید مواظب تغییر ناگهانی عمق آب باشید تا دچار مشكل نشوید.

- اگر به توان بدنی خود برای شناكردن در حالت دریای امواج و شناور نگه داشتن خود بر روی موج اطمینان ندارید، وارد دریا نشوید و قدرت خود را در اینجا آزمایش نكنید.

شناکردن در دریای خزر

- اگر در حین شنا در مسیر جریان شكافنده قرار گرفتید، نخست آرامش خود را حفظ كنید و موقعیت خود را در دریا بسنجید، سپس تصمیم گیری كنید.

- موقعی كه در مسیر جریان شكافنده قرار گرفتید، هیچ گاه با آن مبارزه نكنید و خلاف جهت جریان به سوی ساحل شنا نكنید. آرام باشید و با جریان همراه شوید. چند دقیقه خود را روی آب نگه دارید یا اینكه به موازات ساحل شنا كنید تا از جریان شكافنده خارج شوید. توجه داشته باشید كه جریان با حركت به سوی دریا، در آب دریا مستهلك می‌شود و آن گاه به حالت مورب به طرف ساحل شنا كنید.

- اگر در حین شنا موج بعدی به سوی شما نزدیك شود تنها چند ثانیه نفس بگیرید و حدود یك متر زیر آب بروید تا از ضربه موج در امان بمانید.

- ناحیه‌ای كه موج در آن شكسته می‌شود برای شنا كردن مناسب نیست و معمولا دریا در خارج ناحیه شكست امواج ( به طرف دریا) آرام تر است؛ بنابراین شناگری كه بتواند خود را روی سطح آب نگاه دارد، ‌از جریان شكافنده در امان خواهد بود؛ البته به طور كلی فاصله گرفتن زیاد از ساحل برای بیشتر شناگران قابل توصیه نیست.

- اگر همراه جریان شكافنده خود را به حالت شناور نگاه داشتید و به خارج از محدوده شكست موج در سمت دریا وارد شدید، ابتدا نفس بگیرید و سپس تقاضای كمك كنید، آنگاه موازی با ساحل شنا كنید تا به ناحیه‌ای آرام تر وارد شوید.

- اگر تشخیص دادید كه كمكی به شما نخواهد رسید و باید با توان خود به طرف ساحل برگردید، همراه با موجی كه می‌آید خود را به ساحل برسانید. البته هنگامی كه امواج بزرگ می‌آیند خود را زیر آب ببرید. توجه داشته باشید كه ممكن است دوباره با جریان شكافنده به سوی دریا بروید و با موج بعدی به ساحل برگردید.

- نكته مهم این است كه روی امواج بزرگ خود را شناور نكنید. بنابراین نفس بگیرید و در هنگام نزدیك شدن امواج كوچك ابتدا موازی ساحل و سپس به حالت مورب خود را به ساحل برسانید.»



نوشته شده توسط :Saeed.R
چهارشنبه 8 تیر 1390-11:20 ق.ظ
نظرات() 

سفر به سلامت

سفر بدون میکروب های اضافه!

چه دوست داشته باشید و چه نه، سفر همیشه احتمال بیمار شدن شما را افزایش می دهد. تغییر محیط زندگی (حتی برای چند روز)، برخورد با اشخاص جدید، خستگی سفر، تغذیه و آب و هوای متفاوت و مهم تر از همه این ها، بیماری های بومی هر منطقه متهمان ردیف اولی هستند که هر کدام در بالا بردن احتمال بیمار شدن شما در سفر نقش دارند! با این حال کمی توجه کردن به موارد بهداشتی می تواند شما را در برابر همه تهدیدهای میکروبی محافظت کند!

سفر بدون میکروب های اضافه!

 

مراقب باشید!

- اگر با وسایل نقلیه عمومی سفر می کنید، از لیوان شخصی یا یکبار مصرف استفاده کنید. یادتان باشد که قبل از حرکت چند ظرف در دار مناسب برای ذخیره آب آشامیدنی سالم همراه خود داشته باشید. چون معلوم نیست وسط جاده یا حتی کمپ آب تصفیه شده پیدا کنید!

در مسیر سفر از آب جوی ها و رود خانه برای آشامیدن و شستشو استفاده نکنید. دور آب های مشکوک پارک ها، باغ ها و فضاهای سبز را هم جدا خط بکشید. عفونت های گوارشی و بیماری هایی مثل وبا به همین سادگی می توانند سر برسند و سفرتان را خراب کنند.

اگر ذخیره آبتان تمام شد و چاره ای نداشتید جز نوشیدن از آب های مشکوک، لااقل آب را به مدت 3 دقیقه بجوشانید و بعد از سرد شدن مصرف کنید.

کاهو ،سبزی ومیوه ها را قبل از مصرف حتما بشویید و ضد عفونی کنید تا دچار بیماری های انگلی و عفونت های روده ای نشوید.

سفر بدون میکروب های اضافه!

- از همه این ها مهم تر، سالم غذا بخورید! رستوران های بین راهی با آنکه در زمان گرسنگی حکم بهشتی در وسط بیابان را دارند، اما آنقدرها هم که فکر می کنید قابل اعتماد نیستند. پشت پرده بیشتر این رستوران ها پر از حاشیه های آلوده ای است که گوشت های غیراستاندارد و فاسد، محیط غیر بهداشتی آشپزخانه و مواد غذایی نامرغوب تنها بخشی از آنهاست. بهتر است تا حد ممکن غذای خانگی یا کنسرو همراه داشته باشید. البته قطعا می دانید که غذای خانگی که همراه می برید نباید گوشت، مرغ و تخم مرغ داشته باشند وگرنه در طولانی مدت احتمال فساد آنها و مسمومیت وجود خواهد داشت.

مواد غذایی مورد نیازتان را از فروشگاه های معتبر تهیه کنید. یادتان باشد لبنیات محلی اگرچه خوش طعم تر از لبنیات صنعتی است اما مصرف آنها ممکن است به دلیل پاستوریزه نبودن باعث مسمومیت شود.

- در طول سفر سعی کنید ماست زیادی در برنامه غذایی تان بگنجانید. ماست باعث تقویت باکتری های مفید روده و کاهش احتمال بیماری های گوارشی می شود.

- ملافه، حوله، شانه، صابون و وسایل شخصی تان را فراموش نکنید تابه بیماریهای پوستی مبتلا نشوید.

- آنتی بیوتیک، مسکن و داروهای متداول، کرم ضد آفتاب و بسته کمک های اولیه را همراه داشته باشید تا در صورت لزوم از آن ها استفاده کنید. البته حواستان باشد که اگر به خارج از کشور سفر می کنید هیچ دارویی با خود نبرید. چون همراه داشتن بعضی از داروها در برخی کشورها جرم محسوب می شود و عواقب سنگینی دارد.

 

ویروس های خفته

این روزها که دور، دور آنفلوانزای نوع آ است و همه مسئولان بهداشتی کشور منتظر شیوع موج سوم آن هستند، بهتر است گوشه چشمی هم به این بیماری داشته باشید. آنفلوانزا اگرچه در این روزها به حالت خفته در آمده و با گرم تر شدن هوا احتمال بروز آن کمتر می شود، اما حواستان باشد که کمی غفلت با چاشنی بدشانسی می تواند شما را به این بیماری مبتلا کند.

- برای آنکه آنفلوانزا مهمان ناخوانده سفرتان نباشد، در تمام طول سفر دستانتان را مرتبا با آب و صابون و یا محلول‌های ضدعفونی کننده بشویید. به خصوص وقتی که از بیرون به اقامتگاهتان برمی‌گردید. در مواردی هم که امکان شستشوی دست وجود ندارد، یک بطری از ژل‌های آنتی‌باکتریال همراه تان داشته باشید و دست‌های خود را با آن ضد عفونی کنید. این ژل‌ها بدون نیاز به آب می‌توانند ویروس‌ها را هلاک و دست شما را ضد‌عفونی نمایند.

- تا حد امکان از دست دادن و روبوسی با دیگران پرهیز کنید، محیط هتل نیز به علت تردد مسافران دیگر می‌تواند آلوده باشد. سعی کنید به چشمان، بینی و دهانتان دست نزنید مگر از تمیزی دست‌هایتان مطمئن باشید.

- بد نیست در زمان گشت و گذار در مراکز خرید یا زیارتگاه ها و حتی در فضاهای بسته و پرجمعیت ماسک بزنید.

- به محض عطسه، آبریزش، تب ناگهانی و دردهای عضلانی شدید به پزشک مراجعه کنید.



نوشته شده توسط :Saeed.R
چهارشنبه 8 تیر 1390-11:18 ق.ظ
نظرات() 







  • تعداد صفحات :23
  • ...  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
  • 11  
  • ...